Dag 29 – En de paniek blijft maar stijgen

Dag 29 – En de paniek blijft maar stijgen

De deadline kijkt me recht in de ziel.

Vandaag voelde anders. Niet die “ik maak snel iets leuks voor de daily”energie, maar eerder: **“Oh nee… dit is het grote eindproject, dit moet echt goed zijn.”** Die soort stress.

Omdat ik geen tutorial volg en alles zelf uitzoek, moest ik vandaag veel meer plannen dan normaal. Timing testen, prutsen aan kleine details, precomps bouwen, dingen opnieuw doen omdat ik ze toch weer kapot heb gemaakt, you know, the usual.

Maar dat is ergens ook leuk. Doordat ik drie dagen heb, kan ik meer experimenteren, dingen perfectioneren en krijg ik er veel meer voldoening uit. Het voelt gewoon groter. Belangrijker en stressvoller.

Er waren momenten vandaag waarop ik dacht: **“Amai… dit kon ik 30 dagen geleden echt nog helemaal niet.”** En dat is eigenlijk wel een leuk gevoel.

Ik had deze challenge duidelijk onderschat. Maar we zijn bijna aan dag 30, en het voelt goed. Vermoeid, maar goed.

> “Stress is tijdelijk. De render duurt voor altijd.”